İzlandalı bir yazar, kaybolmaya yüz tutan buzulları, artık hayatta olmayan büyükanne ve büyükbabalarını, aile içinde kalan anıları ve zamanın akıp giden halini kendi kişisel arşivinde bir araya getirir. Bu film, büyük olayların peşinden gitmek yerine, yavaşça silinen şeylere dikkat kesiliyor. Buzulların erimesiyle aile hafızasının eksilmesi arasında sessiz bir bağ kurarken, arşiv tutmanın sadece belge saklamak olmadığını da hissettiriyor. Fotoğraflar, kayıtlar ve hatırlanan küçük ayrıntılar, kaybın karşısında kurulmuş kişisel bir zaman kapsülü gibi duruyor. Anlatı sade ilerliyor; geçmişe tutunma isteğini, doğanın ve insan hayatının geçiciliğiyle yan yana getiriyor.
