Bir kadın, gözlerini bir evin bodrumunda açar; yaralıdır ve etrafında, kendisi gibi orada bulunan çok sayıda ceset vardır. Hayatta kalmak için başvurduğu yöntem, çevresindeki ölülerden biriymiş gibi davranmak ve yaşadığını belli etmemektir. Ancak bodrum, evde olup bitenlerin yalnızca bir kısmına sahne olmaktadır. Kadın aşağıda cesetlerin arasında ölü taklidi yaparken, onun bulunduğu yerin hemen üstünde korkunç bir ritüel sürer. Evin üst katındaki bu ayin devam ettiği sırada, yaralı kadının kendini korumak için elindeki tek çare hareketsiz kalmaktır. İçinde bulunduğu tehlikeden sağ kurtulabilmesi, yardım istemesine ya da varlığını duyurmasına değil, oradaki cesetlerden ayırt edilmemesine bağlıdır.
